Into India – Day 1

The plan for the unplanned drive across India started 10 years back, and it never happened. This time, tides are in my favour and to this last moment I am in for this drive. If this realise, I can tick off one of the last 2 things in my must-do-before-die list.  Upto where I go is not yet decided. Let it evolve as I proceed.

Scribbles of my travel log will be added here as time and internet permit.

 

I knew it will be the longest stretch I will on this entire trip, because I am starting from home, can save a day if I can skip stay in Bangalore and roads are good. What I didn’t anticipate is the long queues in Toll gates. Either you don’t have cash and want to use paytm / card or you have cash but not change, or the worse you have change, but you need to make change for your shining new 2000 note! Fasttag lanes are empty though! Making a self note to buy fasttag asap for the rest of the day.

I drove through one of the best roads I have ever driven in India so far. The ORR in Hyderabad. Though the construction is not completed, upto what they had is awesome. And I think people in Hyderabad know how to keep lane than any where else (Bangalore – are you listening?).

img_6687A long drive of 23 hours came to an end at an Oyo room hidden deep inside the newly constructed (being constructed!) city of Cyberabad. No complaints on the room quality, and they provided the exact GPS location in OYO listing as well. But once you reach near, you will be surprised to drive to through roads which are on map, but not on reality! Any way, trust your GPS and you will reach there.

 

 

 

Distance covered: 1117 Kms.  (Kochi – Palakkad – Bangalore – Hyderabad)

screen-shot-2016-12-20-at-9-56-42-am

 

See you tomorrow!

Into India – Day 0

The plan for the unplanned drive across India started 10 years back, and it never happened. This time, tides are in my favour and to this last moment I am in for this drive. If this realise, I can tick off one of the last 2 things in my must-do-before-die list.  Upto where I go is not yet decided. Let it evolve as I proceed.

Scribbles of my travel log will be added here as time and internet permit.

16/12/2016 5:45 PM

img_6634Camera –  ✓

Clothes –  ✓

Chargers –  ✓

Toiletries –  ✓

Medicines –  ✓

Maps preloaded –  ✓

Laptop –  ✓

Car Chargers – ✓

Tyre Inflator – ✓

Portable Drives – ✓

Slept – ✘

 

16/12/2016 8:45 PM

If everything had went well, I could’ve had a good sleep before the drive. As always before a long drive, the adrenaline rush is blocking my sleep. I can start now, but the mere thought of weekend traffic ahead till Tamilnadu border is pushing me to wait more. The best way to utilise the time? A blog!

 

16/12/2016 10:11 PM

And it starts! First destination in plan is Hyderabad.

16/12/2016 10:45 PM

Tyre rolling a bit loud? Took a stop at Angamaly and checked. All fine!


Lost and Found

You know that feeling of something you had once, forgot for long and lost for ever? I am kind of going through that now with my blog. Blames on self, the ill-managed me put the key to the server somewhere in a hard disk and it is gone. This site was down for few months. The saying “once in internet, always in internet” is not true in all cases. So even if I brought back the site from a text backup dating 2008 and manual posting from wayback machine all the comments and discussions are lost.

Posts from 2009 to 2015 are manually taken back from the last available backup in archive.org

Any way, lesson learned the hard way.

 

 

ചുംബന സമരം – ഒരു അഭിപ്രായപ്രകടന മറുപടി

തർക്കിക്കാൻ തത്കാലം വയ്യ. ഇത് എന്റെ സുഹൃത്തിനുള്ള മറുപടിയാണ്. അവനു മാത്രം. ഒരു ബ്ലോഗ്‌ എഴുതി എന്നെ ടാഗ് ചെയ്തത് കൊണ്ട് മാത്രം ഞാൻ ഇതിവിടെ ഇടുന്നു.
ആര് പറഞ്ഞു ചുംബനം കൊടുക്കുന്നത് ഒരു വല്യ ഇഷ്യൂ ആണെന്ന്… മനുഷ്യൻ ഉണ്ടായ കാലം മുതക്കെ അത് സ്നേഹത്തിന്റെ പ്രതീകമാണെന്ന് ആര്കാന് തർകം ഉള്ളത്. ഇത് ലവലേശം സംശയത്തിനു വകുപ്പില്ലാത്ത ഒരു കാര്യം ആണ്.
നന്ദി! വളരെ സത്യം!
പ്രശനം അത് സമൂഹ മധ്യത്തിൽ നാലാള് കാണ്‍കെ നാട്ടുകാര്ക്ക് സമര്പ്പിക്കേണ്ട കാര്യമുണ്ടോ എന്നുള്ളതാണ്. ഒരു സംഘം യുവമോര്ച്ച പ്രവർത്തകർ നടത്തിയ അക്രമത്തിനെ  ബി ജെ പി പോലും പിന്തുണച്ചില്ല. പക്ഷെ കേട്ട പാതി കേക്കാത്ത പാതി അതിനെതിരെ സമരം എന്ന് കേട്ടപ്പോ, അതും ചുംബന സമരം എന്ന് കേട്ടപ്പൊ നമുക്ക് എന്തൊരു കൊരിതരിപ്പ്. ചില വിദ്യാർഥികൾ ഒക്കെ പരക്കം പാച്ചിലാണ് ഉമ്മ കൊടുക്കാൻ ഒരാളെ കിട്ടുമോ കിട്ടുമോ എന്ന് നോക്കി. ചിലര്ക്ക് സംശയം ഇനി അവിടെ ചെന്നാൽ ഉമ്മ കൊടുക്കാനും ആളെ കിട്ടുമോ എന്ന്.
മനസിലാക്കേണ്ട കാര്യം എന്താന്ന് വച്ചാൽ, ഈ പ്രതിഷേധം ഒരു ഒറ്റപെട്ട സംഭവത്തിന്‌ എതിരെ അല്ല! സദാചാര പോലീസ് എന്ന് വിളിക്കപെടുന്ന ദുരാചാര പ്രവർത്തികൾക്ക് / പ്രവർത്തകർക്ക്  എതിരെയാണ്. കാലങ്ങൾ ആയി നമ്മളിൽ പലരും ഇതിനു ഇരയായിട്ടുണ്ട്. ഞാനും , എനിക്കറിയുന്ന, നിനക്കറിയുന്ന പലര്ക്കും പല സാഹചര്യങ്ങളിൽ പലരിൽ നിന്നും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. അതിപ്പോ കാമുകിയുടെ കൂടെ പോവുമ്പോ മാത്രമല്ല, ഭാര്യോടും ചേച്ചിയോടും കൂടി പോകുമ്പോഴും ചോദ്യങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം, തടഞ്ഞ് നിർത്തലുകൾ ഉണ്ടാകാം!
ആളുകളുടെ പരക്കം പാച്ചിൽ – അമ്മയെ തല്ലിയാലും രണ്ടുണ്ട് പക്ഷം എന്ന് പറയുന്ന പോലെ രണ്ടു തരം ആൾക്കാരും ഉണ്ട്. ഇതിനെ മുതലെടുക്കാൻ വെറുതെ വെയിലു കൊള്ളുന്ന വർഗം. വിട്ടു കളഞ്ഞേക്ക്!
ഇത് പറഞ്ഞപ്പോ എന്റെ ഒരു സുഹൃത്ത്‌ ചോദിച്ചു , “പൊതു വഴിയിൽ മൂത്രം ഒഴിക്കാം, പക്ഷെ ചുംബിക്കാൻ പാടില്ല. ഇത് എവിടത്തെ ന്യായം ആണെന്ന്?”. പക്ഷെ എത്ര ആളുകള് ഇങ്ങനെ പബ്ലിക്‌ ആയി മൂത്രം ഒഴിക്കൽ പതിവുണ്ട് എന്ന് ഇതിന്റെ കൂടെ ചിന്തിക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും.  മനുഷ്യന് വിവേക ബുദ്ധിയുള്ള വർഗം ആണ്. പക്ഷെ ചില സമയങ്ങളിൽ ഈ വിവേകത്തെയും അതിജീവിച്ചു വരുന്ന ആ ശങ്ക തീര്കാൻ ചിലപ്പോൾ മനുഷ്യന് പൊതു വഴിയെന്നോ കക്കൂസെന്നോ നോക്കാൻ സാധിക്കില്ല. പക്ഷെ ചുംബനം അങ്ങനെയല്ലല്ലോ. വെറും മൂത്രം ഒഴിക്കുന്നതിനോട് സമമാക്കി സ്നേഹത്തിന്റെ പ്രതീകമായ ചുംബനത്തെ താരതമ്യം ചെയ്യുന്നത് തന്നെ സങ്കടകരമാണ്.
എത്ര പേർ എന്ന് നോക്കണ്ട, സ്വയം ചെയ്തിട്ടില്ലേ? ഇല്ല എന്ന് പറഞ്ഞാൽ വിശ്വസിക്കില്ല! പിന്നെ ടൈം പീസ് വാങ്ങി വച്ച് അലാറം വച്ച് കൊടുക്കാൻ ഉള്ളതല്ല ഉമ്മയും സ്നേഹവുമൊക്കെ. താത്പര്യം ഉള്ളവർക്ക് കൊടുക്കാം, അല്ലാത്തവർ കൊടുക്കണ്ട. പക്ഷെ കൊടുക്കുന്നവനെ തല്ലേണ്ട കാര്യമുണ്ടോ?
ഒരു ദൂര യാത്രക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ കുടുംബാംഗങ്ങൾ ആശ്ലേഷിക്കുകയും ചുംബിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ നമ്മൾ എത്ര സന്തോഷിക്കുന്നു. ചിലപ്പോൾ വിമാനത്താവളം പോലുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ നിൽകുമ്പോൾ ചുറ്റുപാടും ഒന്ന് വീക്ഷിച്ചാൽ ചിലരെ അവരുടെ ഉറ്റവർ യാത്ര അയക്കുന്നത് കാണാം. തങ്ങളെ പിരിഞ്ഞു വിദേശത്തേക്ക് ലീവ് കഴിഞ്ഞു ജോലിക്ക് പുറപ്പെടാൻ വേണ്ടി എയർപോട്ടിനുള്ളിലേക്ക് നീങ്ങുന്ന  ആ വൈകാരികമായ നിമിഷങ്ങളിൽ മനസില്നുള്ളിൽ നിന്നും വരുന്ന സങ്കടവും അണ പൊട്ടിവരുന്ന സ്നേഹവും പരസ്പരം മറന്നു ആ അമ്മ, അല്ലെങ്കിൽ ഭാര്യ അല്ലെങ്കിൽ അവരുടെ മക്കൾ ഒരു ആലിങ്കനവും, ഒരു ചുംബനത്തിലും കൂടി അവിടെ അവർ പങ്കു വെക്കുന്നു.എന്നാൽ ഇവർ  തന്നെ പലപ്പോഴും ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ വെച്ച് സ്വന്തം ഭാര്യയോടോ, കാമുകനോടോ തോന്നുന്ന ഇഷ്ടം, ചുംബനം കൊടുക്കാനുള്ള  ഒരു വെമ്പൽ അത് അവർ അവരുടേത് മാത്രമായ ഒരു സ്വകാര്യ നിമിഷതിലെക് മാറ്റി വെക്കുന്നു. അതിനെ മലയാളിയുടെ സ്നേഹ പ്രകടനം ഇരുട്ട് മുറികളിൽ മാത്രം ആക്കി ഒതുക്കി കളയുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു എത്ര കമന്റുകൾ, പോസ്റ്റുകൾ ആണ് ഇൻറർനെറ്റിൽ ഈ ഒരു ആഴ്ച വന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാൻ അറിയാത്ത മലയാളിയെ അത് പഠിപ്പിക്കാൻ ആണ് ഈ സമരം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു പിള്ളാരുടെ കമന്റുകൾ പാറിപ്പരക്കുകയാണ് ഫേസ്ബുകിലും വാട്സ്ആപ്പിലും ഒക്കെ.
ഈ ആദ്യം പറഞ്ഞ സ്നേഹ പ്രകടനങ്ങൾ എയർപൊർടിനു പുറത്ത് വച്ച് കൊടുത്താൽ എന്ത് സംഭവിക്കും? വളരെ കാലം കാണാത്ത 2 സുഹൃത്തുക്കൾ വഴിയിൽ വച്ച് കണ്ടാൽ ഒന്ന് കെട്ടി പിടിക്കണമെങ്കിൽ എയർപൊർടിനു ടിക്കറ്റ്‌ എടുക്കണോ? ഇതൊക്കെ എവിടെ വച്ച് ചെയ്താലും എതിര്ക്കപെടാത്ത ഒരു സമൂഹം വേണം എന്നുള്ളതാണ് ഇവിടെ പ്രമേയം. അല്ലാതെ നടുറോട്ടിൽ ലിപ് ലോക് നടത്താൻ ഉള്ള അവകാശ സമരം അല്ലിത്
ഇവിടെ ആ ചുംബനത്തെ സർവസാധാരണം ആയി, ഒരു ആണും പെണ്ണും പരസ്പര സമ്മതപ്രകാരം എവിടെ വെച്ചും ചുംബിക്കാം എന്ന പച്ചയായ മാനുശ്യന്റെ അവകാശം ഹാനിക്കപെടുന്നു എന്നതിലാണ് പലർക്കും രോഷം. അന്യരുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഒളിഞ്ഞു നോക്കാനാണ് എല്ലാര്കും താല്പര്യം. അത് അനുവദിച്ചു കൂടാ എന്നൊക്കെ ആണ് വാദങ്ങൾ. ഈ വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്നതിൽ എത്ര പൊള്ളത്തരം ഉണ്ടെന്നു തെളിയിക്കാൻ ബിഗ്‌ ബോസ്സ്, മലയാളീ ഹൌസ് പോലെ ഉള്ള ദേശിയ റിയാലിറ്റി ഷോകളുടെ ജനകീയ പ്രചാരം മാത്രം മതിയാവും. അന്യരുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് എത്തി നോക്കാൻ പൊതു ജനത്തിനുള്ള വെമ്പൽ മനസിലാക്കി തന്നെ ആണ് ബുദ്ധിയുള്ള ചാനലുകാരും അത് സ്പോണ്‍സർ ചെയ്യുന്ന മൾടി നാഷണൽ കമ്പനികളും അത് നമുക്ക് വേണ്ടി സമര്പിക്കുന്നത്. ഇവിടെ സരിതയുടെ സ്വകാര്യദൃശ്യങ്ങൾ വാട്സ്ആപ്പിലൂടെ വൈറൽ ആക്കിയത് സദാചാരക്കാരെന്നോ ന്യൂ ജെൻ എന്നോ വകഭേധമില്ലാതെ എല്ലാരും ഒത്തൊരുമിച്ചു ആണെന്നുള്ളത് നമ്മൾ കണ്ടിട്ട് ഒരു മാസം പോലും ആയിട്ടില്ല.
നല്ല ഉദാഹരണം! ആ പറഞ്ഞ മലയാളി ഹൗസിലെ സ്നേഹ സമ്പന്നൻ ആയ രാഹുൽ ഈശ്വർ മാതൃഭുമിയിൽ ഇരിന്നു സദാചാരം വിളംബുന്നുണ്ട് ഇപ്പൊ !അന്യരുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് എത്തി നോക്കുന്നതും, അന്യന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കയറി ചെന്ന് ഇടയിൽ കേറി അവകാശം സ്ഥാപിക്കുന്നതും തമ്മിൽ വളരെ അധികം ദൂരം ഉണ്ട്! സരിതയുടെ സ്വകാര്യദൃശ്യങ്ങൾ കണ്ടോളു, പക്ഷെ അവരുടെ വീട്ടിൽ കേറി തല്ലാനും മുഖത്ത് നോക്കി തെറി വിളിക്കുന്നതും ആണ് ഇതിനോട് കൂടുതൽ യോജിക്കുന്ന ഉപമ. പിന്നെ പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക്, ഈ സതചാരം വിളംബുന്ന ചേട്ടന്മാർ ഇതൊന്നും കണ്ടിട്ടേ ഇല്ല എന്ന്നാണോ? എന്നാൽ ഞാൻ ഇവിടെ തോറ്റു പിന്മാറാം .

എന്നിട്ട് ചുംബന സമരം വന്നപ്പോ നമ്മൾ എല്ലാവരും നല്ലവരായി.ഇതിനു അന്യ രാജ്യങ്ങളുടെ ഉദാഹരണങ്ങളും പലരും ഈ അവസരത്തിൽ സൂചിപ്പിക്കുന്നും ഉണ്ട്. അന്യ രാജ്യങ്ങളിൽ സർവസാദാരണം അല്ലെ, എന്ത് കൊണ്ട് നമുക്കത് പാടില്ല എന്നതാണ് ലൈൻ. ഇങ്ങനെ ഒരു ചോദ്യം ഉയര്ത്തുന്നതിന് മുമ്പ് ആ രാജ്യവും നമ്മുടെ രാജ്യവും തമ്മിലുള്ള സാമൂഹികവും, സാംസ്കാരികവും ആയിട്ടുള്ള അന്തരം ഒന്ന് കണക്കിൽ എടുത്തു കൂടെ. അമേരിക്കൻ പ്രസിടന്റ്റ് ആ രാജ്യത്തെ വനിതയായ വിദേശ കാര്യ സെക്രട്ടറിയെ കാണുമ്പോൾ ചുംബിച്ചു ആണ് സ്വീകരിക്കുന്നത്. പക്ഷെ നമ്മുടെ കേരള മുഖ്യമന്ത്രി ഒരു വനിതാമന്ത്രിയെ പക്ഷെ  കൈ കൂപ്പി ആയിരിക്കും സീകരിക്കുക. എത്ര പ്രാക്രതമായ പരിപാടി ആണല്ലേ.  ഒരു പക്ഷെ നമ്മൾ നമ്മുടെ സംസ്കാരം എന്ന് കരുതുന്ന ഒന്നുണ്ടല്ലോ. അത് അനുവദിക്കാത്തത് കൊണ്ടാവും. സംസ്കാരം എന്ന് പറയുമ്പോൾ ചാടിക്കടിക്കാൻ പലരും വന്നേക്കാം, മാറ് മറക്കാത്ത പെണ്ണുങ്ങളുടെ നാടായിരുന്നു നമ്മുടേത്‌, അടിയാളന്മാരായ പെണ്ണുങ്ങളെ കാമ ചരക്കുകൾ ആയി കാണപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു പിൽകാല തലമുറ ഉണ്ടായിരുന്നു നമുക്കെനോക്കെ പല ന്യായങ്ങളും നിരത്തും.

സംസ്‌കാരം സ്ഥായി ആയി നിൽക്കുന്നില്ല, അത് മാറി കൊണ്ടേയിരിക്കും. അല്ലായിരിന്നെങ്കിൽ വെറും 200 മനുഷ്യരിൽ നിന്ന് ലക്ഷകണക്കിന് സംസ്കാരം ഉണ്ടാവില്ല. പിന്നെ, ഇന്ന് നിലവിൽ ഉള്ളതാണു നല്ലത് ഇന്നലയും നാളെയും ചീത്ത എന്ന അടിസ്ഥാനപരമായ തെറ്റിധാരണയാണ് ഈ ഒരു ലൈൻ ചിന്ത വരാൻ കാരണം. മാറ്റമില്ലാതതാണ് സംസ്കാരം എങ്കിൽ ഈ കേരളത്തിൽ എങ്ങനെ ഹിന്ദുക്കളും ക്രിസ്ത്യാനികളും മുസ്ലിങ്ങളും എന്റെ വിശ്വാസവും നിന്റെ വിശ്വാസവും ഒക്കെ വന്നു? സെമാറ്റിക് മതങ്ങൾ എങ്ങനെ ഇവിടെ സ്വാഗതം ചെയ്യപെട്ടു? അന്നത്തെ ശെരി ഇന്നത്തെ തെറ്റ് ആയോ??
പക്ഷെ നമ്മൾ അവിടെ നിന്നോകെ കുറെ വളര്ന്നില്ലേ. സമൂഹത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഈ ദുരാചാരങ്ങൾ നമ്മുടെ കാരണവൻമാര് തന്നെ അല്ലെ കട പുഴക്കി മാറ്റിയത്. അല്ലേലും ആദിമ മനുഷ്യന് ഉടുതുണി ഇല്ലായിരുന്നു. അന്ന് മൃഗങ്ങളെ പോലെ ജീവിച്ച അവർ മറ്റു മൃഗങ്ങള്ക് ഇല്ലായിരുന്ന വിശേഷ ബുദ്ധി കൊണ്ട് ഒരു സംസ്കാരം കെട്ടിപെടുത്തി. അവനു മറ്റു മൃഗങ്ങള്കില്ലാത്ത നാണം ഉണ്ടായി, ചില കാര്യങ്ങള്ക്ക് മറ വേണം എന്നവൻ മനസ്സിലാക്കി.
ഇപ്പോഴും അത് തന്നെ അല്ലെ ശ്രമിച്ചത്? സമൂഹത്തിൽ നിലനില്ക്കുന്ന ദുരാചാരങ്ങൾ മാറ്റാൻ ഉള്ള ശ്രമം.

പക്ഷെ നമ്മൾ ഇപ്പോൾ അനുകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന യൂറോപ്, അമേരിക്ക പോലിടങ്ങളിൽ മനുഷ്യൻ പുരോഗമനം കൂടി കൂടി ഒരു തരം സാംസ്കാരിക അധപതനതിലെക്കല്ലേ പോയ്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്‌. ലഹരിയുടെ ഉപയോഗത്തിന് ഒരു നിയന്ത്രനവുമില്ലാത എത്രയോ  സ്ഥലങ്ങൾ, പബ്ലിക്‌ ആയി കള്ള് കുടിക്കുന്നതിനു നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത സ്ഥലങ്ങൾ, നഗ്ന ബീച്ചുകൾ, വേശ്യതെരുവുകൾ. വിദ്യാസംബന്നതയുടെ കൊടുമുടിയിൽ എത്തി നിൽകുന്ന മനുഷ്യൻ വീണ്ടും ആദിമ കാലത്തേക്ക് കുതിക്കാൻ വെമ്പൽ കൊള്ളുനത് പോലെ.

ലഹരിയുടെ ഉപയോഗത്തിന് നിയന്ത്രണം ഉള്ള ഇവിടെയാണ്‌ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അടിമകൾ. പബ്ലിക്‌ ആയി കള്ള് കുടിക്കുന്നതിനു നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത സ്ഥലങ്ങൾ ഉള്ളത് കൊണ്ട് അതിനു ആവശ്യം ഉള്ളവർ അങ്ങോട്ട്‌ പോകുന്നു, ബാക്കി ഉള്ളവർക്ക് ശല്യമായി ഫുറ്റ്പാതിൽ ഇഴയാതെ! വേശ്യതെരുവുകൾ പണ്ട് മുതലേ ഇവിടെയും ഉള്ളതാണു, നല്ലതിനാണെങ്കിലും അല്ലെങ്കിലും! കുറച്ച് കൂടി ലോക ജ്ഞാനവും യാത്രകളും നടത്തി ഇന്ത്യ എന്താണെന്നും എന്തായിരിന്നു എന്നും അറിയൂ!
സമരങ്ങളുടെ കാര്യത്തിലും അവർ എത്രയോ പുരോഗമിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പബ്ലിക്‌ ആയി ച്ചുംബനതിനുള്ള അവകാശം ഒക്കെ അവർ എന്നെ  നേടി, പിന്നെ സ്വവര്ഗ രതി നിയമമാക്കി, അതിനു ശേഷം സ്വവര്ഗ വിവാഹങ്ങല്കുള്ള നിയമ നിർമാണങ്ങൾ നടത്തി, ലഹരി ഉപയോഗം സർവ വ്യാപകമാക്കി. ഇപ്പോൾ മനുഷ്യന് തുണി അഴിച്ചു പൊതു സമൂഹത്തിൽ ഇറങ്ങി നടക്കാനുള്ള അവകാശം ഉണ്ട്, അങ്ങിനെ ഉള്ളവരെ സംരക്ഷിക്കണം, അവർക്ക് തുണി അഴിച്ചു നടക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്രം നൽകണം എന്ന് പറഞ്ഞു വരെ എത്രയോ സമരങ്ങൾ.
ഇത്രയൊക്കെ പുരോഗമിച്ചിട്ടും നമ്മുടെ നാട്ടിലേക്കാൾ എത്രയോ കൂടുതൽ ആണ് അമേരിക്കയിലെ ബലാൽസങ്കം ചെയ്യപ്പെടുന്നവരുടെ കണക്കുകൾ എന്ന് ചേർത്ത് വായികകുന്നതും നല്ലതാണ്.
സ്വവർഗ വിവാഹം കൊണ്ട് അത് ചെയ്യുന്നവർക്കില്ലാത്ത വിഷമം ബാക്കി ഉള്ളവർക്ക് എന്തിനാ? അതൊരു കുറ്റം അല്ല, ഒരവസ്ഥയാണ്. അതിൽ പെട്ടവർക്ക് ജീവിക്കാൻ അവകാശം ഇല്ലാന്നാണോ? പിന്നെ, ബലാൽസംഗം ചെയ്യപെടുന്നവരുടെ കണക്ക്‌ നോക്കി തെറ്റിദ്ധരിക്കേണ്ട. 10 പേർ ബലാൽസംഗം ചെയ്യപെട്ടാൽ അവിടെ 8 പേരും പുറത്ത് പറയും, കേസും കൊടുക്കും. ഇവിടെ ഒരാള് കൊടുത്താൽ ആയി. അതുകൊണ്ടാണ് കണക്കിലെ കേറ്റം.
പറഞ്ഞു വരുന്നത് മനുഷ്യ മനസ്സിനെ ചങ്ങലക്കിടാൻ ഒരാള്ക്കും ആവില്ല. അപക്വമായ ചിന്തകള് മനസ്സിൽ എന്നും ഉണ്ടാകും, അതിനനുവദിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹവും, ഭരണവും നിലവിൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഈ ചിന്തകള് രാജ്യത്തിന്റെ നിയമത്തിന്റെ ഭാഗവും ആക്കാൻ നമുക്ക് സാധിചെന്നിരിക്കും.
പിന്നെ ഡെവലപ്പ്ട് രാജ്യങ്ങളിലെ പോലെയുള്ള വസ്ത്രരീതിയും അവിടത്തെ പോലെ തുറന്ന മനോഭാവവും വന്നാൽ നമ്മുടെ നാട്ടിലെ സദാചാര വാദികൾ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നവർ മണ്ണടിഞ്ഞു പോകും എന്ന് വാദിക്കുന്നവർ ധാരാളം ആണ്. പക്ഷെ ഇതൊക്കെ ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കാൻ തരമുണ്ടോ നമ്മുടെ നാട്ടിൽ. അവിടെ വേഷത്തിൽ മാത്രം അല്ലല്ലോ ജീവിത സാഹചര്യവും അത്ര തന്നെ മെച്ചമല്ലേ. പക്ഷെ ഇത് പോലെ അല്ലാതെ മാന്യമായ രീതിയിൽ ജീവിച്ചു പോകുന്ന ഗൾഫ്‌ രാജ്യങ്ങളിലും ഈ പറയുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നില. അപ്പോൾ അഴിമതി രഹിതവും, ജനങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിനു വളരെ പ്രാധാന്യം കല്പിക്കുന്ന ഒരു നിയമസംഹിത നാട്ടിൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഈ പറയുന്ന സദാചാര പോലീസിനെ ഒക്കെ പുല്ലു പോലെ ഒതുക്കാവുന്നത്തെ ഉള്ളൂ.അല്ല്ലാതെ ഈ പറയുന്ന സമര രീതി കൊണ്ട് ഇവര്ക്കൊരു താകീത് കൊടുക്കാം എന്ന് എന്ത് അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിശ്വസിക്കാം എന്ന് മനസിലാകുന്നില്ല.
നമുക്ക് വികസിക്കാൻ പറ്റില്ല എന്നാണോ? ജീവിത നിലവാരം ഉയരുന്നില്ലേ ഇവിടെ? വസ്ത്രരീതിയും മാറുന്നു. മനസ് മാത്രം മാറുന്നില്ല, ചിലരുടെ. ഗൾഫ്‌ രാജ്യങ്ങളിൽ ഈ പറയുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നില, അവിടെ ഇതിലും വല്ല്യ പ്രശ്നങ്ങൾ ആദ്യം കടക്കാൻ ഉണ്ട് – സ്ത്രീകളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം പോലെ! മുല്ല പൂ പൂക്കുന്നതൊന്നും അറിയുന്നില്ലേ?ഇന്നലെ വരെ പൊതു സമൂഹത്തിന്റെ മുന്നിൽ ചർച്ചയ്ക്ക് വരാത്ത ഈ പ്രശ്നം ഇപ്പൊ പൊക്കി കൊണ്ട് വരാൻ പറ്റി എന്നതാണ് ഈ സമര രീതി കൊണ്ട് നടന്നത്. ഇനിയും ഇത് പോലെ ഉണ്ടാവും, കൂടുതൽ കരുത്തോടെ.
കൊഴികോട് ഡൌണ്‍ ടൌണ്‍ സംഭവത്തിന്റെ ഒളി ക്യാമറ ദൃശ്യങ്ങൾ കണ്ടു സങ്കടം തോനിയവരെ അടച്ചു സദാചാര വാദികൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നതും തെറ്റാണ്. തങ്ങളുടെ കോളേജിലോ സ്കൂളിലോ പഠിക്കുന്ന മക്കൾ, പേരക്കുട്ടികൾ, അല്ലെങ്കിൽ സ്വന്തം ആങ്ങള പെങ്ങളെ അവരുടെ കാമുകി കാമുകന്മാരുടെ കൂടെ ആ രീതിയിൽ കാണുവാൻ അവർ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടാവില്ല. എത്രയായാലും മലയാളി അവനു നന്മ എന്ന് കരുതുന്ന ഈ ഒരു സദാചാര ബോധം അവന്റെ  മനസിനുള്ളിൽ സൂക്ഷിക്കും. ഇന്ന് ഈ സമരം നാട്ടിൽ നടത്തുന്നതോടെ നമ്മൾ വളര്ന്നു വരുന്ന യുവ തലമുറയ്ക്ക് മുമ്പിൽ ഡൌണ്‍ ടൌണിലെ ഒളിക്യാമറ രംഗങ്ങൾ സാമൂഹിക വിപ്ലവത്തിന് കാര്യമായ ഒരു നല്ല കാര്യമായി ചിത്രീകരിക്കാൻ പോവുകയാണ്. യുവ തലമുറയുടെ മുന്നില് ഇങ്ങനെ മനുഷ്യന്മാർ സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത്, അതിനു അവർ സമൂഹത്തിലെ ഒരുത്തനെയും നോക്കേണ്ട കാര്യമില്ല എന്ന് പഠിപ്പിക്കാൻ പോവുകയാണ്. ഇരുട്ടിന്റെ മറയതല്ലാതെ സ്നേഹിക്കാനറിയാത്ത, മുല മറക്കാൻ അനുവദിക്കാതിരുന്ന ഒരു സമൂഹം മനസ്സിൽ തീർത്ത ആ ചങ്ങലകൾ പൊട്ടിചെറിയൂ, നിങ്ങളുടെ മാതാ പിതാക്കൾ പഠിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ച ചില നല്ല പാടങ്ങളൊക്കെ മറന്നേക്കൂ, അവരും ആ പഴമയുടെ ഭാഗമാണ്. ഈ സന്ദേശം അവർക്ക് മുന്നില് എത്തുന്നതിൽ സങ്കടം പ്രകടിപ്പിക്കുവാനും ഈ സമരത്തിന്‌ പോകുമ്പോൾ നമ്മുടെ മനസിലെ നല്ല ഉദ്യേശങ്ങളെ ഒന്ന് പുനര്ചിന്തനം ചെയ്യുക എന്ന് എല്ലാവരോടും ഒന്ന് സൂചിപ്പികാനും മറക്കുന്നില്ല.

ശ്രീശാന്തും, പ്രിത്വിയും പിന്നെ രഞ്ജിനിയും

രണ്ടു ദിവസമായി എല്ലാരും ഷെയർ ചെയ്യുന്ന ഒരു വീഡിയോ! കമന്റ്‌ വായിച്ചതല്ലാതെ ഈ വീഡിയോ ഒന്ന് കണ്ടത് ഇപ്പോഴാണ്! വീഡിയോ ടൈറ്റിൽ “രഞ്ജിനിയുടെ തെറി വിളി”. എന്തിനാ തെറി വിളി എന്ന് പറയുന്നില്ല. ആരും ചോദിക്കുന്നില്ല!  ഈ വീഡിയോ കണ്ടപ്പോ തന്നെ മനസിലായത് രഞ്ജിനിയെ ആരോ കേറി പിടിച്ചപ്പോ ഉള്ള ഒരു പ്രതികരണം ആണെന്നാണ്‌! തെറി കേട്ട് നിക്കുന്നവന്റെ മുഖഭാവം കണ്ടാലും മനസിലാവുന്നത് അത് തന്നെ ആണ്!

എന്നിട്ടും കുറ്റം രഞ്ജിനിക്ക്! ഇപ്പൊ പൊക്കി കൊണ്ട് വരും മറഡോണ ഡാൻസും , പബ്ബിലെ ഫോട്ടോയും! അവൾ ആരെ കെട്ടി പിടിച്ചാലും, ആരുടെ കൂടെ പോയാലും നമുക്കെന്താ? അതിനപ്പുറം സംഭവിച്ചാല് അത് അവള്ടെ സ്വകാര്യ ജീവിതം. അല്ലാതെ, അങ്ങനെ ഒരു ക്ണാപ്പും വച്ച് അനുവാദം ഇല്ലാതെ കേറി പിടിച്ചാൽ ഇതല്ല ഇതിനപ്പുറവും ചെയ്യണം.

പ്രിത്വിരാജ്, ശ്രീശാന്ത്, രഞ്ജിനി – മലയാളികൾക്ക് പുഞ്ഞ്ജികാൻ പ്രത്യേകിച്ച് കാരണം ഒന്നും വേണ്ടാത്ത 3 പേര്. അന്തവും കുന്തവും ഇല്ലാതെ, സാമാന്യ ബുദ്ധി പോലും കാണിക്കാതെ ഒരു തരം വ്യക്തി ഹത്യ! പ്രിത്വിരാജ് ഇപ്പൊ ഒരു വിധം രക്ഷപെട്ടു. മുന്പ് തെറി വിളിയുമായി നടന്നവര് ആരാധകരവാൻ തുടങ്ങി. “സൌത്ത് ഇന്ത്യയിലെ ഒരേ ഒരു ” എന്നൊരു ശൈലി തന്നെ മലയാളത്തിനു നേടി കൊടുത്ത നടനാണ്‌ പ്രിത്വി. താനോ ഭാര്യയോ മനസ വാചാ വിചാരിക്കാത്ത കാര്യം, ബ്രിട്ടാസ് എന്നൊരാളിന്റെ വായിൽ നിന്ന് വീണ വാക്കും വച്ച് നാട്ടുകാര് അങ്ങ് ഏറ്റെടുത്തു! അതാണ് നമ്മ മലയാളി! പിന്നെ, നാട്ടുകാരുടെ ഫോട്ടോഷോപിനു വിശ്രമമില്ലയിരിന്നു. ആ ഇന്റർവ്യൂ കാണുക പോലും ചെയ്യാതെ, എന്താ സംഭവിചെന്നറിയാതെ, കേറി അങ്ങ് നിരങ്ങണം! ഇനിയും സംശയം ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഫുൾ ഇന്റർവ്യൂ ഒന്ന് കാണു! അല്ലെങ്കിൽ ദാ  ഈ പ്രസക്ത ഭാഗം

” ഒരു സുഹൃത്തിനോട്‌ ഇംഗ്ലീഷ് അറിയാവുന്ന സൌത്ത് ഇന്ത്യയിലെ ഒരു നടനെ ചോദിച്ചപ്പോ, പ്രിത്വിരജിന്റെ പേര് വന്നിരിന്നു”

– ഇതാണ് പറഞ്ഞ വാചകം. ഇതിൽ  എവിടാ അഹങ്കാരം?  എങ്കിലും കാണണം. ഒടുവിൽ ഒരു സന്തോഷ്‌ പണ്ടിത്റ്റ് വരുന്ന വരെ പാവം പ്രിത്വി തുമ്മി മരിച്ചു! പ്രിത്വിയുടെ DNA വരെ ഇതിനിടയിൽ ചിലര് പരിശോധിച്ച് കഴിഞ്ഞിരിന്നു.

ശ്രീശാന്ത്‌ കോഴ വാങ്ങി – ശെരി, തെളിവും കുറവും നോക്കി ഒരു വിധി വരട്ടെ. അത് കഴിഞ്ഞ് പോരെ പൌരബോധ പ്രകടനം? ഇനി അവൻ നിരപരാധി ആണെങ്കിൽ ഈ തെറി വിളി ഒക്കെ വെറുതെ ആവില്ലേ? ഇവിടെ ഇതിലും വല്യ അഴിമതി നടന്നപ്പോ, നടന്നു എന്ന് കോടതി തെളിയിച്ചപ്പോൾ, കോടതിയെ തെറി വിളിച്ചവരാണ് ഇതിൽ കുറെ പേർ! 4 കോടിയും പിന്നെ ഭാവിയും നോക്കിയാൽ ഒരു നക്ക പിച്ച 40 ലക്ഷത്തിനു കോഴ വാങ്ങി എന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ, അതും ധൈര്യം തൊട്ടു തീണ്ടിയിട്ടില്ലാത്ത ശ്രീശാന്ത്‌ അല്പം ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ട്. പ്രത്യക്ഷ ഇത് വരെ ഒരു തെളിവും ഹജരക്കിയിട്ടുമില്ല. ഇത് ചിലപ്പോ നാളെ മാറുമായിരിക്കാം കുറ്റം തെളിയിക്കപെട്ടെക്കാം. അപ്പൊ വിളിച്ചാ പോരെ ഈ തെറി?

രഞ്ജിനി – ക്യൂ തെറ്റിച്ചു, അടിയായി. ബിവെറജസിൽ അല്ലാതെ ക്യു എന്നൊരു സംസ്കാരം തൊട്ടു തീണ്ടാത്ത മലയാളികൾക്ക് ഇത്ര ധാർമിക രോഷം വേണോ ഒരു രഞ്ജിനി ക്യൂ തെറ്റിച്ചതിന്? ഒരു ബസ്‌ വന്ന് നിന്നാൽ, പ്രായമായവരെ പോലും തള്ളി മറിച്ചു , പറ്റുമെങ്കിൽ ചെറിയ 2 പീഡനവും തരപെടുത്തി ഇടിച്ചു കേറുന്ന നമ്മൾ മലയാളികൾക്ക് രഞ്ജിനി ചെയ്തത് ഒരു അപരാധം ആണോ? റോഡിൽ അവനവന ഓടിക്കുന്ന വണ്ടിയെ ആരെങ്കിൽ ഓവർ ടേക്ക് ചെയ്താൽ വായ കൊണ്ടും, ഹോണ്‍ കൊണ്ടും അവനെ പേടിപ്പിച്ചു പുറകിലാക്കുന്ന നമ്മൾ മലയാളികൾക്ക് എന്ത് അർഹത ഉണ്ട് ഇതിന്?

അല്ലെങ്കിലും പണ്ടേ കാള വാള് വച്ചാൽ തൊട്ടിൽ കെട്ടുന്ന നമ്മൾക്ക് ഇതൊക്കെ എന്ത്! പണ്ടൊരു അമൃതയെ പൊക്കി പിടിച്ച കുറെ നാൾ നടന്നു, പിന്നെ ക്യാമറ എന്തോ കാണിച്ചപ്പോ ദൂരെ എറിഞ്ഞു, 2 കിലോ പുഞ്ജം വാരി എറിഞ്ഞു. സത്യാവസ്ഥ പുറത്ത്‌ വരുന്നതിനു മുന്പ് മാക്സിമം തെറി വിളി, മസാല. എന്നാലെ മലയാളിക്ക് ഇപ്പൊ ആത്മ സംതൃപ്തി ഉള്ളു എന്നായി!

 

 

Love At First Song

“Dude!! What was that song you sang last night? The one from K3G!” – Anish broke my yawning practice session. I was close to mastering the art of yawning without the teacher getting a hint of it! Botany was too hard for me to digest than the toughest meal possible, and here I am in a class spitting Greek and Roman bits of botanical names. Twenty odd girls and boys in their best time of life wasting an hour each every Sunday, acting to be listening to the unusually dark haired botanical teacher for the sake of The Medical Entrance Training tuition.

“Which one? The Sajna one?” – I asked annoyingly, for breaking my yawning saga.

“Yea! That’s it. Do you know the lyrics?” – He grinned.

That was quite an unusual approach from him to ask *me* the lyrics for he being superior than me in remembering lyrics. I raised my brows in reply.

“Dude! This is a prank! I need the lyrics. Let’s have a trick on Anoop” – He grinned wider

This Anoop and Anish are my cousins, and Botany tution class is the only place where we three happened to attend together. Anish explained me the prank. The class seating layout is such that the master brain behind it wanted only botany, not zoology to be learned from class. Girls sit in front rows and guys behind that. We three being extremely studious chose the first possible row for guys to get the words from the master in the best possible way without loosing it’s charm and freshness. Unfortunately, I stress, Unfortunately it came just behind the last row for girls. So the prank goes like this,

Sajna is the unlucky girl who happened to be always late to the class in her Dad’s loud kinetic honda, and get the last row for girls. The smarter ones comes before dawn and grab the front rows, just like us to get the master’s word fresh and live. No, not because they wanted to keep a safe distance from us. Anish’s master mind worked out a plan to connect Anoop and Sajna for reasons known only to him till date. And like every other teenage romance, he needed a Love Letter to start things work out. K3G was recently released and the song “Sajna..” seemed to be a perfect fit for the letter. So now, he is writing a letter to Sajna on behalf of Anoop, without his knowledge of-course! What he need from me is the lyrics.

“Brilliant!! Awesome idea man! I’m in team!” – I was in for whatever pranks to whomever! “But I don’t know the full lyrics“.

Those where the days without a GPRS enabled mobile for instant googling. I tried, tried and got tired. “This won’t work. Let’s go home and fix everything for next week. The song have to be there in letter” – I accepted my defeat.

“No! Just try man! You know the first line.. try humming it.. You will get the lyrics” – Anish was in no mood to retrieve.

“Sajnaa… ha yeh mera pehla pehla pyaaar hai..” – I kept repeating the same line till I gave up. Anoop was busy chatting with some one else, and the teacher was out to his room.

“Anish, that’s it. I don’t know the rest.”

“It’s ok.. Let’s give it today itself with just this line. Let me fill out the rest of the letter.” – He got buried into his notebook scribbling something *personal*. I checked Anoop, and he was not even in this side of the world. So things are fine so far!

“Done!” – Anish gave a shoulder bump and flashed me the letter.

“So, how we are gonna proceed? How can we make Anoop to give it to her?” – I was confused.

“Never worry! I can manage that. Just watch me!” – He smirked and asked Anoop to give that paper to Sajna. With a smile, and without any doubts he passed that paper to her. Simple Logic! Sajna was sitting in front row to the left of Anoop and we both were to the right of him. Why it’s not striking in time for me? Anish and me giggled each other for Anoop!

Thirty minutes! I was looking at that paper under Sajna’s book to check when she is going to open it and check. It was perfectly wrapped and at first sight itself, gave an impression of “Classified” content. I totally forgot it after that during the rush on leaving class room. On the stairs, Sajna was waiting with the letter. We three were coming down. Anish and me smiled at each other and he signaled to speed up to make Anoop face her alone. Smiling at her for her fate, I accelerated my walk down the stairs. Just when I was about to cross her, I looked at her again and gave a casual smile and crossed her down the stairs sharpening my ears to hear what she will tell Anoop.

“I am fine, if you are not over possessive” – I heard she telling to Anoop.

I looked back to see his what-when-why-who reaction.

“I don’t want to be tied up in a possessive relation. So if it’s okay with you, I am saying yes!” – She said.

I felt like the world is revolving around me and grabbed the stair rail to keep me from falling down.

“What? Me? Why? No!” – I was perplexed. She was talking to ME, not to Anoop.

I looked at my evil cousins. The two were standing up the stairs watching the drama and laughing. Prank it was! But on me! The letter was in fact written on my behalf with my name! The song I sang was the icing on the prank cake!

She had no reason not to believe that I wrote that! I stood there stunned. She walked past me, with a cute smile at me, to her Dad waiting for her in his kinetic honda which used to make the loudest noise in the city.

There goes my first ever romantic proposal! And got accepted in the first chance itself!

Sometimes, all you need is some good friends with you to get accepted by any girl!

[Epilogue:

Though it was my first proposal in an indirect way, and even after it was a success, I was mad at every one that day. She got my landline number somehow, either from pranksters or it was there in the letter itself and called me that evening to my home. My Dad was the first one to answer it. Suspicious he was on the tone I talked with her. I was in deep anger and frustration on being the prank target. I should’ve told her the real story. But I just yelled at her and said not to call me again. Wondered and worried, she kept calling me again the same night. Dad popped the ultimate question of who she was to me. I got her mobile number (her elder sister’s actually, who was giving her full support), ran to the nearest booth and cursed her like anything. In between I guess I would’ve told about the prank too. I talked to her sister too, who tried to calm me down understanding the confusions happened. I hung up and came back home. A few unanswered questions were waiting for me at home. The prime one for being rude to a girl in phone.

Next sunday. The last few before the entrance exams arrive and the classes are over. I was waiting for her. I am now calm and understood my mistake. I am going to apologise her, for being rude, for playing pranks. But she never came to that class, nor for any class after that. Till date, I’ve never seen her, never got that chance to apologise. I guess, this is one story that all of my friends know by now, except the real one who need to know it. Let this post be here, with a hope that, once she will come across it.

]

For Sale!

Riding back to the apartment I stopped by a shop to have some tea. You know the benefits of being a regular, you get the instant recognition and you needn’t order anything. Just be at where you are and your regular orders reach you! So, here I am with a cup of tea, staring into the night decorated with reflections from a light rain, sitting in my usual place – a small parapet wall separating the parking lot and the shop, which I believed is the best spot to sip my tea while guarding my ride and helmet.A few guys from the nearby call center were around me making fun of their floor managers and the angry callers. I kept listening to them, picking up hints and links to get the complete picture of their office floor life.
I was distracted by the strong head lights of a car, which was trying to park infront of the shop. The parking maneuver itself proved that the driver is just out from a pretty good night out party with enough alcohol in his head. It almost hit my bike. Two guys and two girls came out of the car, giggling at the driver guy. It was past midnight and the loud girly sounds suppressed the rest of the talks going around, for a few moments only. The world swung back into its momentum in a minute. I pulled myself from the newbies back to the call center talks. For sure, these call center guys hate their managers!
I was about to leave the shop when someone squeezed into the tiny space between me and the tip of parapet. It was one of those girl from the party gang. She gave a sleepy smile at me, pulled my wrist and checked the time. “2.30!” she screamed. Well, if the same is done by a guy to a random girl, you know what the result will be. I was taken aback by her approach and stared at her in numb. Was that she or the alcohol? Oh my! I know her. She sure seemed to be a familiar face to me, but I was struggling to recollect. As always and with everything, I am bad in keeping memories.
“I have seen you. Do we know?” – She asked
“Err.. I guess we know. I mean, we have seen each other.” – I mumbled, switching to parallel processing mode digging my histories to get a trace while answering her.
“Have been to Trivandrum? I think I have a pic in my home with you and Mr.XXXX from a party in Trivandrum” – She said.
“Yes, there we go!” – I guess I went over exited.
A tiny clue! This Mr.XXXX she was referring to is actually a friend of a friend of a friend of mine who I had talked with only once in a party. So, she might have been there also with him and we might have been in a single frame.
“Actually Mr.XXXX is my ex BF. I dumped him and moved to this city now last month.”
Now, I made sure that it’s the alcohol is speaking, not her. No stranger girl have ever revealed her past relations in the second line of a conversation to another stranger! I made a quick search through the corner of my eyes for the guys who were with her. I have to make sure that I leave that place in a single piece!
I made that face which you make when you have nothing to tell in a conversation. She continued blabbering something about her and at times raising questions about me. I still have no clue about her name, neither did she I guess!
“Do you have a place for us to stay?” – THIS question brought me back to the reality from the history hunting process.
“What?” – I really wanted to make sure that the question I heard was the question she asked. And to increase my heart beat, she didn’t seem half as drunk she looked before.
“It’s too late for us, and can we stay at your place.” – She asked again counting the other girl with her.
“I wish I could help you, but I have my apartment overcrowded with friends tonight” – That was an instant lie I brought up.
“Oh. I prefer less people” – She winked and replied in a husky tone.
Oh yea! NOW, it’s time to scoot. It didn’t take even a second for me to process the intention behind her answer. I smelled danger and stood up leaving her no chance to talk any more. Walked straight to the counter, paid the bill. Pulling the phone out of my pocket, and pretending to be on a call, again to avoid a chance of conversation, I walked to the bike. I am not sure why I was frightened, I can always reject the *offer* if it comes, but something made me do it all in a hurry. Just when I was about to put my helmet, she reached near me.
“I got that you got me. But it ain’t free okay? So if you feel fine, or if your friends are looking for one, give it” – She said after writing her number over raindrops in my bikes seat and walked away.
Yes, she was for sale.

Sir A Loan?

I packed my Mac Book pro and undocked the shiny new ipod touch. These two will help me survive in a weekend of no-network remote villages! I need to touch highway before the sunrise to avoid the rushing traffic. Destination is a village near Manglore to chill out the weekend. More over that, an excuse to be with my new babe – Ford Figo!
Dumping the baggage into the boot, I got absorbed into the plush seats of Figo. My first long ride in my first four wheeler. The red lighted dashboard was reflecting the sky before sunrise. With a proud grin , I started the engine..
Trrrr..Trrr.. Trrrrrrrrr Trrr.. Trrr.. Trrrrrrr
The red dashboard blurred into yellow. Oh yea, that’s my bed spread. Rubbing my eyes, I reached for the vibrating phone.. A weekend morning dream got spoiled!
*Unknown*: Hello Sir!
Me: Hello. *With a bit more of bass.*
*Unknown*: Am I speaking to Mr. Srijith?
Me: Yea. It’s Srijith here. May I know who is this?
*Unknown*: Sir, I called to talk about an important matter.. You can now..
Me: <interrupting> Ok, but who is this?
*Unkown*: Sir, I am Raghu from Bajaj Auto Finance.I called to let you know that you have received special..
Me: <interrupting> What’s wrong with you guys to call at early morning? Ain’t you from Indian Time?
Raghu: But.. Sir.. But it’s 9.30 AM already. We start our calls from 8.30 AM
Me: Err.. Sorry.. I was ..leave it. Ok. I am not interested.
Raghu: But.. sir I haven’t even told about what you are not interested in.
Me: I know! I have been regular in paying back your loan. So I am now eligible for another loan. Isn’t it?
Raghu: Exactly sir! You are genius!
Me: Nope, I already got the same call last week and rejected the offer.
Raghu: Then to surprise you sir, we called you now to let you know that you have received a special pampering from Bajaj Auto Finance.
Me: Special what???
Raghu: Special.. Special offer sir!
Me: So if I reject this again, will you come up with an even better *pampering*?
Raghu: No Sir. This is exclusively for selected people. You are now eligible for a personal loan of upto 63454 Rupees and a lot of other packages along with it.
Me: 63454!
Raghu: We will be providing this at a flat interest rate of 22.23 % per annum. That means you will have to pay only around 2200 Rs per month for 36 months.
Me: Thanks for the *Good* offer! But I am not interested. Thank you!
Raghu: Sir.. No! Wait. The list is not yet over.
Me: What?
Raghu: Along with this we provide you free accident insurance worth 5 lakh and the premium we pay for you is tax deductable.
Me: Fine again. But I ain’t looking for a personal loan now in the first place!
Raghu: Sir, but once you hear the full list of offers you WILL take the loan!
Me: I WILL take the loan when I WANT it. Why should I take a loan and pay EMI when I am not in need of it
Raghu: Sir, you will get tax exemption by insurance premium along with it.
Me: Don’t make me fool! I pay 2200 per month to get tax exemption of 5000 year? Listen, I am done with this. I am not looking for a personal loan now. Thanks and bye
*CLING*
I hung up the phone then when I realized that’s the only option to withdraw from the conversation. Right when I was to crawl under the sheet to press the play button on my dream, the phone started ringing again.
Me: Hello
*Unknown*: Sir, I am calling from Bajaj Auto Finance..
Me: Didn’t you get it? I DONT want your loan now!
*Unknown*: Sir sorry. I am the lead of the one who called you before.
Me: huh!
Lead: I called you to apologize for the previous call. Sorry for disturbing you sir.
Me: Oh! No problem. Sorry for hunging up too. I was sleepy.
Lead: That’s okay sir. Sir, so you are not interested with the offers Raghu said.
Me: Not about the offers, I am not interested in another loan at this time.
Lead: Sir, I can give you some extra offers and some reduction in interest rates. If you take a personal loan now from us,
Me: What the fuck!
*CLING*
Switched it off and I started dreaming my yet to be bought gadgets and car..

Memories

I peeped through the little glass hole in the door, and all I could see was a green curtain which hides her from me. Nurses were running around, and following their lip movements I could see the doctors shouting to them. The door was opened for making way for some equipment into the room and the shouts which I saw a second before fell on my ears as real sound. I could feel the tension in the air. Trying hard to keep the life in her body. Seal it with in her.

Doors closed again and curtains were moved inside the room to get the machine in. I couldnt see anything other than a few doctors with tensed eyes and a few more equipments. My view was shut immediately with the green curtain. Blinded from the scene, I gripped the door panel hard, concentrating harder to guide the leaking sound from the room to my ears.I stood there for time I believe the longest ever I waited. The wait for a life.

A couple of hours before, I was dressing up to bring her home from Hospital. Today was the discharge date. And last night, doctors claimed her fit enough to be discharged. Even when I was confused with the urgency in Dad’s phone call this morning, I never guessed something to this extend was awaiting me. Everything was calm, and clear until I reached Hospital. Until I was asked to come to the ICU..

The oldest memory I have with her is some 25 years old. I must be an infant graduating to a toddler then. She is with me at the kitchen door, trying to feed me , playing hide and seek. She will close one pane of the door and hides her face from me. I have to open the pane and see her face. She may have done that for a day may be. Or that might have been a routine to feed me. Some how, my memories with her starts with that scene. Her face behind a door, trying to feed me.

The door was pushed open, another machine was dragged in. And I saw her for a second and I shut my eyes. That was one moment I wish I could undo in my life. I didn’t want to see her suffering for life. And everytime I think of her now, this image fills my eyes. The pain, the suffering, the involuntary attempts to grab a breath. I wish I closed my eyes a second earlier. Some one pulled me off from there. I sensed the outcome. The door was opened again and this time, I was asked to go in. It was the main doctor, and she stood there silent. I was too weak to look towards the direction of the bed, as I failed to hear the rush in air that was there before. I looked into the doctor’s eyes. She tried to say something, but stopped in middle. Those moments where we prefer silence against words. The world was getting blurred for me, but I walked out of that room towards my Dad. Clueless, he stood there watching me. Waiting for a word from me. A word of hope, reassurance – which I couldn’t.

I walked away from the crowd, into a corner of the ward. I cried, I was numb. Memories flew before me. The love, the fights, the sorries.. And my last memory with her, which I never want to have – She behind a door, trying to grab a breath.